In de supermarkt

10-06-2007

‘Zo mevrouwtje, u heeft de kar weer goed vol!’, klinkt het schuin links achter slash onder mij terwijl ik aansluit in de rij voor de kassa. Dit is zo’n opmerking waar je (ik) onmiddellijk de neiging krijgt te gaan uitleggen dat je de hele week amper tijd hebt gehad fatsoenlijk groot in te slaan met de kanttekening dat je de inhoud heus niet in je eentje op gaat zitten eten.
‘Maarja, moet gebeuren hè’, gaat de stem verder voor ik kan antwoorden. De stem behoort tot een klein mannetje, middelbare leeftijd, grijs gemillimeterd haar, gekleed in een donkerblauw colbert met de letters security op de borst. Als een kleuter houdt hij de zijkant van mijn karretje vast en begeleidt deze met mij eraan naar de naar zijn mening meest geschikte kassa. Denk ik. Ik stond in rij 1 en voor ik antwoord kon geven aan de beste (of niet zo beste daar was ik nog niet uit) man stond ik namelijk in rij 2. 


‘Eh, ja, moet ook gebeuren..’antwoord ik dommig.
‘Ach, dan bent u even onder de mensen hè’, zegt de man vriendelijk. ‘Komt u hier trouwens vaker?’
Wat nou onder de mensen? Alsof ik hier omdat ik niks beters te doen heb dan lekker onder de zwetende mensen te zijn, me een breuk sta te sjouwen en een vermogen uit sta te geven aan noodzakelijke zaken als eten en luiers.. Lekker onder de mensen…wat een flapdrol zeg. ‘Nee, ik kom hier niet vaker’, zeg ik. En dat is zo. Dat dat zo gaat blijven weet ik nu opeens ook heel zeker.

Op dat moment flitst er door me heen dat ik er naast vraatzuchtig en eenzaam in zijn ogen misschien ook wel heel onbetrouwbaar uitzie. Wat stom. Hij is van de bewaking! Ik draag een hemdje met een broek zonder zakken en slippers. Mijn tas is formaat portemonnee. Niet veel ruimte om onopgemerkt goederen mee te nemen. Gezien mijn bescheiden (lees welke?) cup wek ik bovendien niet de illusie een extra pak Pampers in mijn BH mee naar buiten te smokkelen. Maar wat moet hij dan van me? Ik begin me nu toch echt wat ongemakkelijk te voelen door zijn gezelschap.
Dan zegt hij vlak voor hij MIJN boodschappen op de band wil zetten opeens: ‘Spaart u voor de pannenzegels? 'Nee', zeg ik. Mijn boodschappen worden in no time door de beveiligingsman ingepakt en ik heb betaald en hem mijn pannenzegels die ik niet spaar gegeven. 
Een beetje beduust duw ik de kar richting uitgang en zie hem in mijn ooghoek alweer bij een mevrouw in rij 1 staan: ‘Zo, mevrouwtje, u heeft de kar weer goed vol!’

Ik denk, ik weet eigenlijk niet wat ik denk.


Helemaal Geweldig | Mirjam | 10-06-2007 | Reacties (3)

Joyce url   11-06-2007 || 19:55:50
Sommige mensen hebben heel wat over voor een paar mooie pannen... :D

Tries 11-06-2007 || 22:01:49
Ergens hou je geld aan over...

sil 13-06-2007 || 14:23:32
....had je je portemonnee nog wel toen je de winkel weer uit ging?