Tien en een beetje

06-06-2007
Soms denk ik aan vervlogen tijden
kleine meisjes worden groot..
vrolijke witte paardenstaartjes
spattend water, giechelend bloot 

Gebroken nachten, huiltjes horen
eerst kwam ‘mama’ later ‘nee’
hoe vaak ik dat nog zou gaan horen
ik had nog helemaal geen idee 

Soms denk ik aan vervlogen tijden
onbevangen, puur, soms blind
vallen, opstaan, grens verleggen,
loslaten begint als je begint 

Dit zijn toch ook weer mooie tijden
een traan op schoot, de slappe lach
op weg naar de wereld van grote meiden
en zoveel dat nog lang niet mag

Kost het 10 jaar van je leven
je verdriet, je traan, je pijn
had ik toen maar vast geweten
hoe sterk je nu al wel zou zijn 

Soms denk ik aan komende tijden
wonden niet meer heel door mijn zoen
en dan hou ik stil m'n hart vast
wat later nog met ons gaat doen 

Brommers kieken, nachten sletten,
liefdesverdriet en ongesteld
make-up, condooms en sigaretten
en alles wat je mij niet meer vertelt.
 

Je bent nu 10 en nog een beetje
i
k denk wel eens waar blijft de tijd
ik hou van jou maar ja dat weet je
ach, weet je wat, dat blijft altijd.
 
       

Helemaal Geweldig | Mirjam | 06-06-2007 | Reacties (11)

Opa email 06-06-2007 || 01:40:15
Conny Vandenbos

vijftien jaar

Het lijkt zo heerlijk, vijftien jaar
Maar dat is helemaal niet waar
Je bent wel jong maar het is niet fijn
Je wilt alleen maar ouder zijn
Je hunkert steeds naar avontuur
Maar weet geen raad met je figuur
Je bent maar vijftien jaar
Je doet iets prachtigs met je haar
Maar durft er toch niet mee naar school
De leraar vindt het te frivool
Je koopt je truitjes veel te klein
Dan zie je vaag een boezemlijn
Je valt voortdurend van je fiets
Je bent nog niets

Vijftien jaar
Je ziet in jongens nog gevaar
Je bent onwezenlijk verliefd
Maar fluistert angstig alsjeblieft
Niet doen niet doen joh
Want het lijkt
Je bent al zwanger als die kijkt
Je wilt zoveel en al zo lang
Maar bent pas vijftien en zo bang

En dan, je merkt het niet zo gauw
Maar toch, je wordt een beetje vrouw
Je haar waait mooier in de wind
Je lijkt al minder op dat kind
En door een wonder der natuur
Komt er is nieuws in je figuur
En voor je weet wat er gebeurd
Wordt je brutaler en je flirt
Je loopt romantisch langs de gracht
Hij is verliefd, het is al nacht
Je bent opeens niet meer zo kuis
En uren later kom je thuis
Want je bent nu zestien jaar

Tekst/muziek: Assous/Den braber


Tries 06-06-2007 || 09:44:03
Jeetje waar haal je het weer vandaan, SUPER GOED, recht uit jou hart en in het hart van alle moeders. Ben trots op je jou!
Liefs van je vriendinnetje x

Joke (Sil's tante) 06-06-2007 || 11:59:29
Wat een vreselijk mooi gedicht. Ik vond het hl erg aandoenlijk. groetjes

inge url   06-06-2007 || 15:57:35
prachtig.
echt helemaal geweldig !

zover zijn Peuter en ik nog lang niet, maar ik herken al heel veel...

sanne 06-06-2007 || 17:22:27
dank je voor het leuke gedichtje!
ik vind het echt heel mooi!
kusjes san(k)

Agnes 06-06-2007 || 17:58:44
Ja, heel mooi !

Sabien 06-06-2007 || 19:39:50
Super mir, echt recht uit je hart, ben er even stil van.

Liefs Sabien

Sil 07-06-2007 || 09:35:38
Top wijf !
Kippenvel over mijn hele lijf...

Liefs en kus,
Sil

jolande boon email 08-06-2007 || 15:26:49
,he mir supergedicht,je hebt me er mee geraakt het is alsof je over mijn dochter schrijft........zo herkenbaar .....dank je dikke kus yolan

roos url   25-01-2008 || 14:28:05
**slikt traan weg**...echt..prachig beschreven,

''vrolijke witte paardenstaartjes''. Ja. Dat had mijn meisje ook. Nu bijna nooit meer witte paardestaartjes of op zijn minst lager dan toen..

Ik vind het ook ergens steeds mooier worden, steeds meer mens tot mens contact, geen huid op huid misschien meer, of nauwelijks, maar een grotere kijk in haar wereld, in hr. Ze word steeds meer ''een mens'' en het enige moeilijke hieraan vind ik mijn aandeel hierin en of ik niet te weinig doe of iets niet goed doe of iets vergeet, ik wil niet iets hebben gemist of iets niet hebben gedaan!!..Een kijkje in hoe ze is, wat ze voelt, de verbazing voor mij dat ik ''anders'' met haar kn en met praten.. Maar tegelijkertijd ook het verwijderen van mij , op weg naar de wereld toe, nooit meer..nooit meer in mijn schoot wegkruipen, nooit meer roepen ik ben bang, en straks, nog even, nooit meer giegelend verstoppertje of tikkertje spelen op school, want dat kan straks echt niet meer...dan moeten er serieuze gesprekken worden gevoerd..en waarover...dan mag ik hopen dat ik daar nog een flartje van opvang, misschien zo tussen haar thuiskomen en naar bed gaan..

Ach..ik sta hier niet al te vaak bij stil
en de grootste brok in mijn keel voelde ik net bij je gedicht,
want die is wr,
maar ik sta zo erg in het nu, die ook mooi is, dat alleen een focus op het verleden mij weemoedig zou stemmen, want wat was ze toen ook al zo mooi en nog zo helemaal van mij en wat gaat het snel voorbij (ja, vooral dat..en het ''nooit meer''..)

erectile_problem url   23-09-2016 || 12:10:47
Some First Class stamps are there any long term side effects of erectile problem for Canadians.