Juni 1996

27-11-2015

Vervolg op Maart 1978
Terwijl Marco Borsato ontzettend aan het doorbreken is met zijn volle zalen in het land sta ik in mijn oude slaapkamer in een trouwjurk die ik van zijn moeder Mary kreeg. Dat had ik te danken aan mijn deelname aan
The Bride of the Netherlands. Een soort Missverkiezing voor aanstaande bruiden, heel spectaculair allemaal (don’t ask). Ik werd tweede, net als alle anderen die geen eerste werden, al weet ik dat niet meer zeker.

Wel weet ik dat ik sinds die dag van Mary hou. Behalve dat ze me consequent lieve schat noemde terwijl ze dat zelf is, heeft ze werkelijk alles uit de kast gehaald mij aan mijn gewonnen droomjurk te helpen. In plaats van me na het passen van 100 jurken wanhopig schreeuwend haar winkel uit te sturen, knuffelde ze mijn oververhitte hoofd en zei : ‘Lieve schat, jij zoekt gewoon rustig verder, als je me maar belooft dat als je 'm hebt gevonden, ik hem voor je bestel en vermaak.’
En zo geschiedde. Dat ze me ook nog persoonlijk kwam feliciteren op de bruiloft wist ik toen nog niet en dat Marco speciaal voor ons een videoboodschap had ingesproken ook niet. Het voegt ook niets toe aan dit verhaal maar ik vertel het er wel graag even bij om stoer te doen.

Ik sta dus in mijn ouderlijk huis met die jurk aan. Door alle emotie die dat bij mijn moeder, zusje en vriendinnen teweegbrengt zie ik er al snel uit als een pandabeer in een droomjurk, maar die dingen gebeuren op zo’n Grote Dag. Edo draait er drie zware Van Nelles tegelijk van en straalt de rest van ons huwelijk van trots. Ik ga na acht jaar verkering trouwen met mijn jeugdliefde. En god, wat neem ik me voor het allemaal anders te doen dan mijn ouders. Ik doe het goed, ik doe het één keer en voor altijd.

En of we het goed doen. We hebben bijvoorbeeld een fotograaf. De mensenmassa die zich bij het stadhuis heeft verzameld bezorgt ons kippenvel met tranen, de 9-koppige band op het feest rockt nog harder dan we hadden durven dromen en als onze beste vrienden loepzuiver een eigen versie van
That’s what friends are for
voor ons zingen kun je me wegdragen. En omdat ik niet meer kan lopen door die hoge hakken de hele dag. Het is een sprookje en we leven nog lang en gelukkig.

Maar niet samen. We waren jong en deden maar wat. Net als andere mensen en mijn ouders dus eigenlijk. We kregen een prachtig kind, werkten hard in onze prachtige zaak, leefden hard ons prachtige leven en gingen na een paar jaar prachtigheid uit elkaar. Een zwarte bladzijde die we niet hadden voorzien aan het begin van het sprookje. Net als Edo en mijn moeder, bij wie het misschien allemaal wat minder prachtig leek te beginnen, maar die wel deden wat ze hadden beloofd. In voor en tegenspoed, tot de dood hen scheidde.


wordt vervolgd


Helemaal Geweldig | Mirjam | 27-11-2015 | Reacties (7)

The Tao Of Badass Reviews Que url   28-12-2016 || 07:24:39
awesome post, thanks

Jean-claude url  email 05-01-2017 || 16:05:57
I juste loved this article ! Thanks

BMI CALCULATOR url   02-02-2017 || 15:24:13
How am I glad I found this article! Thank you to the author. bmi calculator

Saturn url   06-03-2017 || 08:35:03
Thanks for the frequent updates

Help With Online MBA Assignments url  email 08-03-2017 || 06:48:48
Pretty helpful material, much thanks for this article

C Programming Homework Help url  email 08-03-2017 || 07:07:13
This post has helped me for an article which I am writing. Thank you for giving me another point of view on this topic. Now I can easily complete my article.

Danish Khalid email 09-03-2017 || 06:15:28
Thanks for the frequent updates
danish khalid