Vrouw van de wereld | 20-11-2007 |
Enkele weken gelee deed ik iets wat ik nog nooit had gedaan. Ik, vrouw van de wereld, ging als reporter op pad. Dat is zo iemand die je niet ziet die dan een microfoon die je wel ziet in de hand houdt waar een camera en een man aan vast zitten. Die iemand met microfoon diende in dit geval allemaal hele belangrijke mensen nog belangrijkere vragen te stellen. En die iemand dat was ik. Ik kan u vertellen, ik vond het maar spannend:
1. Ik had dit nooit eerder gedaan.
2. Ik had geen tijd mij voor te bereiden doordat ik zo’n tweeëneenhalf uur voor aanvang werd gevraagd. Nee zeggen is niet mijn sterkste kant.
Ik liet mij met hartkloppingen en een droge
Na volle zalen waaronder de directeur van de Nederlandsche banckch de intelligente vraag gesteld te hebben wat ze vonden van de winnaar, van de avond en ervan, hielden de man met de camera en ik het voor gezien. Dat was rond het moment dat ik de schroom een beetje te boven dreigde te komen en er aardigheid in begon te krijgen. De man met de camera had behalve een camera gelukkig ook een auto bij zich en wilde mij wel even thuis afzetten.
Ik navigeerde.
’Bla blabla zo links..’
’Blablabla nu rechts..’
’Oh, rechtdoor en daar rechts’
‘En nu?’, zei de man van de camera.
’Nou, je kunt zo, maar je kunt ook zo, die weg is recht toe recht aan, maar ik ga meestal zo, beetje slingetjeslangetje’, zei ik.
De man van de camera moest lachen. Niet zomaar lachen maar schuddebuikend, schokschouderend en dijenkletsend hard lachen. 'Slingetjeslangetje', herhaalde hij een keer of wat. Dat was toch om niet van bij te komen. Ik hinnikte soort van schaapachtig met hem mee bijwijze van ontlading van alle spanning van de avond.
Ik werd de volgende morgen wakker en stond op. Pardon. Ik werd de volgende morgen wakker en wilde opstaan. Dit lukte niet. Mijn nek en aanverwante lichaamsdelen zaten compleet vast.
Het was de avond ervoor, met al die belangrijke mensen, de man met de camera, en mij als vrouw van de wereld met microfoon.
Al was slingetjeslangetje natuurlijk wel een goeie afsluiter.
Voor een vrouw van de wereld.
| Helemaal Geweldig | Mirjam | 20-11-2007 | Reacties (14) |
|
||
| Slingetjeslangetje...dat hoor je een TomTom dus écht nooit zeggen! Misschien kun jij die dingen gaan inspreken. Heeft de bestuurder tenminste nog wat te schuddebuiken. Gij, vrouw van de wereld... |
||
|
||
| Há... ik was vroeger zo'n cameraman die met zulke vrouwen van de wereld op pad moest... gelukkig wacht ik nu op 't bos ツ |
||
|
||
| sterkte met je spierpijn, jij, vrouw van de wereld, die ècht een Helemaal Geweldig logje heeft (hebt ?) geschreven over... ja, waarover eigenlijk ? die hint van die directeur zei mij weinig (lees : niets). | ||
|
||
| Daar draait een vrouw van de wereld heur hand toch niet voor om, zo'n microfoon? | ||
|
||
| Haha slingeslangetje, 't klinkt zo schattig! Maar hoe kom je nu aan die spierpijn? Van de stress/zenuwen? | ||
|
||
| Een vrouw van de wereld! Wat een zin hè! |
||
|
||
| Zo he, je grenzen verlegd!!! Superstoer hoor vrouw van den wereld. | ||
|
||
| Wat kun je soms toch opkijken tegen iets, wat achteraf dan reuze mee blijkt te vallen. Heb ik veel te vaak last van...:S | ||
|
||
| ik vind het zo knap van je dat je dat durft. Ik kneep hem altijd al wanneer ik de bloemen na de modeshow aan de modellen moest geven :) | ||
|
||
| O ja en sterkte met je nek en anders nog een keer de slappe lach met de man van de camera :):) | ||
|
||
| Knap hoor, toch maar even gedaan zeg....met of zonder slingertjeslangetje :) | ||
|
||
| Was dat enge slangetje zomaar je nek ingekropen van de stress! ;-) | ||
|
||
| Ja hoor, heel knap. Die spierpijn gaat weer over. Maar je hebt het wel gedaan. Kanjer!! | ||
|
||
| Ik volgde je helemaal.....tot het laatste stukje! Hadden jullie iets te veel geslintertjeslangetje? |
