Geachte Eerste Hulp

11-05-2007

Geachte Eerste Hulp,  

Kortgeleden stuiterde ons zoontje van anderhalf heel hard vanaf een tafel (!) met zijn hoofdje op de grond. Dit in tegenstelling tot Kortjakje niet midden in de week, maar op zondag wel. J is nog nooit zo snel bij jullie geweest. Alle lof voor jullie snelle handelen en de geruststellende woorden: “Niks aan de hand.” Geen norse zusters met snorren en/of zwaar doorrookte stemmen op Birkenstocks met bijbehorende eeltknobbels/eksterogen/kalknagels die het in hun hoofd haalden mijn bezorgde schuldbewuste J erop attent te maken dat je eigenlijk eerst een afspraak dient te maken bij de huisartsenpost, om vervolgens te worden doorgestuurd naar de Eerste Hulp waar je als je geluk hebt een uurtje of wat later aan de beurt bent of als je pech hebt je slaapzak mee kunt nemen. En eten. En drinken. En een stapel boeken waar je in tijden niet aan toe bent gekomen. Nogmaals, mijn hartelijke dank daarvoor.  

Ruim een week geleden viel hetzelfde zoontje languit met zijn schedeltje op een grinttegel (hij is wat onhandig/onbenullig aangelegd de schat maar dit schijnt bij zijn leeftijd te horen, het gaat over en komt pas rond z'n tachtigste weer terug heb ik gehoord). Het was me maar een toestand hier, zo aan het einde van het feestje van onze andere zoon die zijn derde verjaardag vierde en ietsje voorzichtiger van aard is, maar dit ter zijde. Na een hoop bloed, paniek, ellende, pleisters en zoeken naar autosleutels reed mijn J weer naar jullie toe. Ook deze zondag ontvingen jullie de twee weer met open armen en gingen even liefdevol, bezorgd, professioneel en adequaat te werk. Schade aan schedel viel gelukkig mee, een beetje jodium en een pleister en de zachte heelmeester heelde alle wonden. Ook nu geen nare boze zusters met verwijten, ook geen nummer van de kindertelefoon of doorverwijzing naar de kinderbescherming gevonden in de broekzak van ons zoontje, ik zeg het is fantastisch.

Ongelukken komen met z’n drieën zegt men, en zo ook bij ons. Ons logeetje van bijna 10 viel van de week, het was immers weer zondag, ietwat ongelukkig van de trampoline. Na wat gedoe, de arme jongen kon niet meer lopen, besloten we dat er naar de voet moest worden gekeken door een arts. Omdat J weet dat een voet minder urgent is dan een hoofd en op de hoogte is van de procedure reed hij deze keer toch maar eerst naar de huisartsenpost. Dit was niet de bedoeling. Je moet namelijk eerst een afspraak maken. Dus.

Na drie kwartier wachten bekijkt een uitzonderlijk aardige arts de voet van I en komt tot de briljante constatering dat hij er niet in kan kijken. Er moet een foto gemaakt worden en wel bij de Eerste Hulp. Daar aangekomen treft J een overvolle wachtkamer aan vol ellende. Ik doel nu niet eens op de verwondingen van de patiënten, nee, op iets anders. Er staan drie automaten voor koffie, fris en (verantwoorde)snacks. Twee zijn defect en de ander is leeg. De tafel staat vol lege bekertjes, kopjes en zooi. Er hangt een tv maar die kan niet aan. Logisch. Er lopen - ik kan er een paar naast zitten - een stuk of tien zusters rond maar niemand zegt of doet iets. Ach, de dokter zal zo wel komen. Toch?
Vast en zeker, maar niet bij de wachtende, geirriteerde meute die geen idee heeft hoelang het nog gaat duren. 

Namelijk drie uur. Jullie als commercieel bedrijf moeten toch echt iets aan klantvriendelijkheid gaan doen. Ik begrijp dat van klantenbinding geen sprake is, maar laten we wel wezen, niemand - uitzonderingen daargelaten - zit daar voor zijn lol en had de zondag liever ergens anders doorgebracht. Ook al denkt die ene arts die op zondag bij jullie werkt daar hetzelfde over en gaat hij tussen de bedrijven door even naar zijn schoonmoeder of een sigaretje roken, logisch, moet ook gebeuren, ik weet wat het is om een eigen zaak te hebben. En het lijkt me verdomde lastig als je zelfs daar niet even rustig een peuk kan roken.

Maar zusters, doe dan in ieder geval ondertussen die tv aan, informeer de wachtende mensen en zorg dat er voldoende te drinken, eten en te doen is. Da’s alles. Kijk aardig, ga niet staan te roddelen over de arts en/of zijn schoonmoeder of over rook en zeurende patiënten, maar maak eens, heel raar misschien, een praatje met laatstgenoemden. Vertel een smoes waarom de arts nog een uurtje of drie druk is of, nog gekker, doe een beetje geïnteresseerd, zet voor mijn part een parcours uit wie het snelst op een been om het ziekenhuis kan hinkelen zonder nog meer te breken, maakt niet uit, de klant is koning zei men heel vroeger wel eens. Ook al zijn het niet enkel peuters van één waar jullie wachtkamer mee vol zit. Of misschien juist wel daarom..
Dan beloof ik dat wij op zondag extra voorzichtig zullen zijn.

Helemaal Geweldig | Mirjam | 11-05-2007 | Reacties (5)

Bernard 11-05-2007 || 09:55:53

Zondag moederdag... Laten we allemaal voorzichtig doen!

Agnes 11-05-2007 || 20:04:52

Wat geniet ik toch van je dagelijkse verhaaltjes ! Ga vooral zo door ! Natuurlijk vind ik dit wel naar voor Merijn hoor ! Groet,Agnes.

Tries 11-05-2007 || 20:26:22

Inzenden!!!

line 12-05-2007 || 23:47:19

Jee...wat zullen jullie geschrokken zijn ! Zo te lezen is alles goed en kunnen jullie een gezellige moederdag vieren zonder brokken !

hunt hunter 12-02-2017 || 11:07:59

I felt very happy while reading this site. This was really very informative site for me. I really liked it. This was really a cordial post. Thanks a lot! 192.168.1.1