Wilde haren

13-09-2007
Lodewijk was onze kat en kwam uit het westen, uit Rotterdam. Daar hebben J en ik ‘m op oudejaarsavond opgehaald. Uit hartje centrum, driehoog achter. Hij huilde de hele terugweg. Ik geloof niet uit heimwee maar omdat ie niet in dat kooitje wilde zitten.  

Thuisgekomen pieste hij zijn nieuwe territorium om te beginnen maar eens flink onder en krabde in amper een week tijd onze bank kapot. Een kattenbak is voor mietjes moet hij gedacht hebben, hij deed het wel gewoon op de grond, of op de bank. Slapen deed Lodewijk doorgaans overdag, ’s nachts diende er hard en zielig gemiauwd te worden. Wilde je naar boven of naar buiten dan moest opschieten en goed uitkijken dat Lodewijk niet ontsnapte. Hij had een sterke vrijheidsdrang in combinatie met een alles-doen-wat-niet-mag-drang. 

Toen Lodewijk een puber was, zo met een maand of wat, was het mooi geweest binnen en plaatste J een kattenluik, Lodewijk mocht moest naar buiten. Daar vond hij allemaal leuke beestjes met vleugels of lange staarten, die hij als cadeautje voor ons meenam naar binnen. Soms helemaal, soms in stukjes.

Maar Lodewijk werd een man. De penetrante lucht in onze kapotte bank was niet te harden en alle lijkjes waar wij iedere ochtend met onze blote voeten instapten evenmin. Wij vonden al deze mannelijkheid zeg maar geen zak meer aan - flauwe woordspeling - en maakten een afspraak bij de dierenarts.

En toen kwam alles goed. Of misschien kwam het doordat hij zijn wilde haren kwijt was en volwassen was geworden.
Lodewijk werd een lieve, rustige, gezellige, wijze en vooral brave kater. Die netjes zijn behoefte buiten deed in de tuin van de buurman en nog maar sporadisch een muis of konijn door het kattenluik naar binnen propte.
We waren erg gesteld op Lodewijk en missen hem nog altijd.

Nu hebben we sinds kort twee meisjes: Fiep en Poes. Uit ’t Oosten. Twee voorbeeldige meisjes die Fiep en Poes, geen wilde haren te bekennen. Ze huilden niet onderweg toen we ze op gingen halen, maar ze sliepen. Ze gebruiken de kattenbak waar hij voor bedoeld is, krabben aan de krabpaal en slapen keurig op hun kleedje. ’s Nachts ook, niks geen gemiauw. Met deuren hoeven we niet spastisch te doen, ze talen er niet naar. Ik weet niet wat me overkomt.

Zou het een mentaliteitskwestie zijn? Karakter?


Ik weet het niet en geniet er nog maar even van..


Ik was vroeger ook zo’n meisje. Leer mij dit soort meisjes kennen.


Helemaal Geweldig | Mirjam | 13-09-2007 | Reacties (16)

mama muis url   13-09-2007 || 15:38:32
hmm, ik was vroeger zo'n 'meisje' als lodewijk....

Pascal url   13-09-2007 || 16:40:26
Onze huidige poes is ook al zo mak. Dat in vergelijk met z'n voorgangers.. pffff.

Henriette url   13-09-2007 || 17:13:25
Dat kan ik je wel vertellen. Haantjesgedrag. Macho-gedoe. Dezelfde reden waarom menselijke mannen zo uitbundig lachen om hun eigen zweetsokken en windjes laten onder het dekbed.
Aandacht!!!! Hier ben ik!!!! Je kan niet om mij heen!!!
Maar is het nu niet vreselijk rustig zonder zo'n heerlijke ondeugd in huis? (op het piesen op de bank na dan...hè!!).

Toaske url   13-09-2007 || 17:44:28
Ha, ha, grappig! Jullie hebben wel veel geduld gehad met Lodewijk zeg. Chapeau!
Fiep en Poes wel geholpen trouwens, want je weet wat ze zeggen: stille wateren ...

Anders(om) url   13-09-2007 || 17:55:01
Leuk stuk, Mir(jam).
Daarom hebben wij ik altijd poezen.
Hoewel die ook uit sacharijnigheid wel 'ns 'ergens wat doen'...
We hebben er nu weer eentje bij (van April),
en dat is een monster,
ookal is 't een poes !
http://blipfoto.com/view.php?id=45831&month=7&year=2007

astridvanbeers url  email 13-09-2007 || 17:56:01
Moraal van het verhaal! ..............Meisjes (poezen) zijn gewoon leuker. Ik weet het nu zeker als we een poes gaan nemen dan geen kater.

Anders(om) url   13-09-2007 || 17:56:02
oeps href -dinges vergeten...

Mir url   13-09-2007 || 18:19:13
@Anders: Gave foto van jullie eh jouw monster!!

inge url   13-09-2007 || 19:13:52
duidelijk dus, als we onze mannen lief, gezellig en vooral ook braaf willen, dan...

en met die meiden heb je gewoon geluk gehad ; P
tot nu toe... whahahaha

julia url   13-09-2007 || 20:01:12
Echt waar ?? Springen ze niet op je krant wanneer je die wil lezen ? En klimmen ze niet omhoog in je blote benen ? Je hebt geluk met deze dames of het komt nog ... dat kan ook :):):)

miranda email 13-09-2007 || 20:11:21
Zoals je weet hebben we ook zo'n stel; Bob en Billy , heel druk wild, ondeugend en stout maar heel leuk. 3 weken geleden waren ze ook zo rustig toen waren ze net zo oud als jouw poesjes nu. Dussss succes ............hihi. Merijn is trouwens niet bang meer voor ze helaas, heeft vandaag wel 5 keer heel hard op Billy (of Bob) gestaan en geschopt!!!

<@>J<@> url   13-09-2007 || 22:08:12
en toch is het wel waar...poezen zijn geen katers....
maar....
ze worden wel krols....hihihihihihi...dan kan je je lol weer op!!
vooral als ze niet naar buiten willen en het lekker de hele nacht uitschreeuwen op de overloop....
maar je kan ze natuurlijk ook laten "helpen"
en dan ben je weer aan de beurt in je portomonaie...
ach je...het blijven heerlijke beesten...
wie kan er nou zonder???
;)))
mis mijn meissie nog steeds... :(((
veel plezier en een lang leven met je meiden !!
groetjes janneke

Opa 14-09-2007 || 00:29:31
Wat is een mens zonder poes?

Marleen url   14-09-2007 || 19:10:54
Mijn dame heb ik (in mijn bed) geboren zien worden, was het meest ondernemende van het stel en daarom noemde ik haar (B)engel. Maar naarmate ze ouder werd deed ze haar naam steeds minder eer aan en zit ik erover te denken haar te herdopen tot: Jengel.

Patrick email 14-09-2007 || 22:12:03
Even een bescheiden pleidooi voor katers. Mijn Lex is een schat. Wanneer ik tegen hem begin te praten, begint hij te ronken en ploft languit op de vloer om uitgebreid geaaid en gekroelt te worden. En hij heeft nog nooit iets naast de bak gedaan. Oke, de bank.. maar een nieuwe hoes bij de bekende blauw-gele meubelzaak en hij kan weer jaren mee..

frommel url   15-09-2007 || 10:28:36
Hij huilde de hele terugweg. zijn heenweg dus.