'Statement'

16-11-2010

Daar zit je dan in je nieuwe klas. Je bent drie weken niet op school geweest omdat dat even beter was zeiden ze. Je bent in die tijd onderzocht en ondervraagd door dokters en andere grote mensen die er verstand van hebben en er is vooralsnog niets raars of afwijkends aan je ontdekt. Je bent een jongetje van zes. Dat andere jongetjes seksueel misbruikt zou hebben. Met grof geweld ook nog. Als we de verhalen moeten geloven. 

Je ouders zijn er ook. Net als de politie, journalisten, een extra directeur, een extra juf, iemand van maatschappelijk werk en een stuk of wat cameraploegen op het plein. Dat er 16 kinderen door hun vaders en moeders zijn thuisgehouden daar merk je niks van. Of ze dit deden om een statement te maken of omdat ze bang zijn voor jou of voor de media, dat is me niet helemaal duidelijk.

Niemand weet namelijk wat er precies gebeurd is tussen jou en je vriendjes. Dat is ook lastig te achterhalen omdat jullie allemaal wat anders vertellen of hebben ervaren. Misschien ook omdat jullie nog zo klein zijn en onder de indruk van alle commotie. En nee, ik weet het ook niet. Wat ik wel weet is dat als je mijn kind was geweest, ik het op prijs had gesteld als de moeder van het vermeende slachtoffertje eerst naar mij toe was gekomen in al haar bezorgdheid. Dat had jouw moeder vast ook fijn gevonden. Want toen zij het in tegenstelling tot de rest van de ouders van school pas anderhalve week later hoorde, had iedereen allang een mening over jou. Nog dezelfde middag zat je thuis.  

Ik ken je iets langer dan vandaag. Vooral als een spontaan jochie en vriendje van mijn kind. Omdat je leerplichtig bent en er niets aangetoond of bewezen is, kan en mag de school jou de toegang niet weigeren. Maar veroordeeld was je al. En daarom heb ik met je te doen. Ook met de vermeende slachtoffertjes die amper drie weken geleden jouw vriendjes nog waren. Jullie zijn kinderen met ouders die hier op een volwassen manier mee om hadden moeten gaan. Zeker als ze hiertoe de kans hadden. Daar heb je als kind recht op. Wat er ook gebeurt. Of gebeurd is.

 ^{Hier en hier kun je lezen wat de Gelderlander er over schreef. En Nu.nl.}

Helemaal Geweldig | Mirjam | 16-11-2010 | Reacties (12)

lies url   16-11-2010 || 16:42:29

klinkt als een gruwelijk volksgericht.

@ErickSchuurman 16-11-2010 || 17:45:27

Uit het hart gegrepen. Mooi!

Henk 16-11-2010 || 18:15:24

+ 1

Wilma Kramer-Burgers 16-11-2010 || 18:26:51

Mirjam, wat een mooi verhaal. En zoals Eric, ook ik vindt het uit het hart gegrepen.

gerrit 16-11-2010 || 19:24:09

goedzo! het zit mij ook dwars, het dodelijke effect van wachtende moeders op een schoolplein.

Geartsje url   16-11-2010 || 20:01:15

Tjee, wat een verhaal. Arme kinderen. En wat toch een verschil in berichtgeving tussen Nu.nl en De Gelderlander.

Toaske url   16-11-2010 || 20:44:13

Jemig wat heftig dit. Ik denk dat de waarheid nooit boven tafel zal komen. En hoe begrijpelijk misschien ook, de ouders hadden inderdaad omzichtiger moeten opereren.

trudie url  email 16-11-2010 || 21:31:40

gelukkig denken er meer mensen net zo over als jij. waar zijn we in godsnaam mee bezig met zijn allen. eerst bewijs en dan oordelen het zou je maar als ouders overkomen.

Tries 16-11-2010 || 21:55:00

Het zal je als kind en ouders maar overkomen, mocht je nog niet verknipt zijn dan word je het hier door wel... Hulde aan de ouders van het vermeende slachtoffertje en aan de media :-(

Tries 16-11-2010 || 21:56:19

Die hulde was natuurlijk sarcastisch bedoeld...

Ruthy url   16-11-2010 || 22:56:43

Wat heftig zeg! Arme kinderen, zowel slachtoffertjes als het jongetje zelf.

gewebkijk 17-11-2010 || 15:49:24

ondanks het trieste onderwerp hier, besef ik wel gelijk weer hoe ik je ''eigenheid'' heb gemist...