Het meisje

23-11-2007

Het meisje van 16 zit onderuitgezakt in de hoek van de bank en kijkt me nors aan.
‘Hoi, ik ben Mirjam, zeg ik en ik geef haar een hand.
‘hlo..’ mompelt ze me nors aankijkend.

Een groepsleider en behandelcoördinator van de organisatie waar ze bijna een jaar geleden geplaatst is, zitten naast haar. We gaan voor een artikel praten over interventies, methodieken, gedragsregulering en ondersteunende sociaal-competentiemodellen. Dat gaan we doen.

‘Hoe vind je het hier?’, begin ik.
‘Kut’, zegt het meisje.
‘Oh.’ zeg ik.
‘Mag ik vragen waarom je hier zit?’
'Ja, omdat het thuis niet meer ging', zegt ze en laat uit beleefdheid het rollen met haar ogen achterwege.
’Heb je vriendinnen hier?’
’Nee. Ik heb geen vriendinnen. De meiden hier vertrouw ik niet. En zij mij ook niet dus..’
’En ga je wel af en toe naar huis?’
’Ja’
‘Vind je dat leuk?’
’Ja, beter dan hier’
’Heb je broertjes of zusjes?”
‘Ja, thuis heb ik twee broertjes.’
‘Dat is vast moeilijk voor je’
‘Nee hoor.’
’Hoe gaat het op school?’
’Goed.’

Dit belooft een leuk gesprek te worden.

En dat wordt het als ik doorvraag. 
Al is leuk misschien het verkeerde woord.

Ze vertelt dat ze gepest werd op school en geen vriendinnen had. En dat ze toen ze acht was een broertje kreeg, waar ze niks van moest hebben. Maar dat ze toch een band met ‘m kreeg toen hij op een avond lag te krijsen en zij besloot hem een fles te geven. En een schone luier. Dat hielp. Het hielp dat ze voor hem moest zorgen. En voor het huishouden. En voor d’r moeder. Als die er tenminste was, want haar moeder was er niet zo vaak. 

En dat ze hier zit omdat ze nooit kind heeft kunnen zijn, al weet ze eigenlijk niet eens wat dat betekent. Maar dat leert ze nu. Ook leert ze wat regels zijn. En dat ze haar zo goed kennen hier, dat ze het aan haar zien als er iets is. Dat vindt ze maar raar, haar moeder zag dat nooit.

Ook praat ze fel over het vooroordeel dat mensen hebben zodra ze weten dat je in een internaat zit en in verschillende tehuizen hebt gezeten. Dat ze meestal hard wegrennen. Terwijl ze echt niet anders is dan andere kinderen. Maar een gewoon meisje met wat meer problemen. Een gewoon meisje dat er alleen voor staat. Da’s alles, zegt ze.

Ik zie na een uur een meisje van 16 met een zelfkennis waar je u tegen zegt en plannen voor de toekomst. Een meisje in haar eindexamenjaar dat kapster wil worden. Ze weet wat ze wil maar vooral ook wat niet. En dat is terug naar huis. Niet omdat ze dat niet zou willen, maar omdat ze weet dat het niet goed voor haar is. Ze mag na haar examen begeleid op kamers. ‘En dan komen ze maar lekker bij mij op visite!', zegt ze.

De interventies, methodieken, gedragsregulering en ondersteunende sociaal-competentiemodellen laat ik maar even voor wat ze zijn. Die geloof ik wel.
Zeker wat dit meisje betreft.

's Avonds bij het bedritueel heeft het 'ik vind jou lief' van Mees heel gek een extra lading. Het 'lekker belangrijk' van San als we ons de volgende ochtend bijna verslapen misschien nog wel meer.


En omdat toeval niet bestaat: klik 
 

Helemaal Geweldig | Mirjam | 23-11-2007 | Reacties (26)

gewebkijk url   23-11-2007 || 02:12:25

jouw documentaire..? ;)

Toaske url   23-11-2007 || 07:23:33

Aangrijpend wat je schrijft. Eerst die houding van afstoten en uiteindelijk blijkt er gewoon een (h)eerlijk kind in dat lijf te wonen. Mooi geschreven. De link doet het helaas niet.

Mimi url   23-11-2007 || 08:45:21

Schrijnend verhaal. Wat moet ik er van zeggen? Het zou niet voor mogen komen. Helaas kan zo goed als iedereen kinderen krijgen, ook degenen die daar eigenlijk helemaal niet klaar voor zijn, of misschien uberhaupt nooit zijn. En daar kunnen dit soort meisjes van komen. Doodzonde dat zij niet een jeugd heeft gehad die ieder kind verdient. Je werk is veelzijdig zeg, leuk!

Frank url  email 23-11-2007 || 08:56:46

En zo heeft dat meisje ook weer iets bijgedragen aan jouw leven. toch? Ik zou ook veel van dat soort verhalen kunnen schrijven op mijn site over sommige kinderen bij mij op school, maar doe dat uit privacy overwegingen niet. Maar ik kan je wel vertellen dat ik niet meer zo snel verbaasd ben over de grillen en manieren van sommige vaders en moeders. Toen ik net begon als leerkracht dacht ik vaak 'is die moeder nu echt zo dom?'. Nu weet ik wel beter. Er zijn een heleboel domme vaders en domme moeders.

margriet url   23-11-2007 || 09:02:52

dat heb je mooi geschreven, het is droevig dat er zo weinig naar kinderen geluisterd word door ouders, dat er zo weinig verantwoordelijkheidsgevoel is tegenover de kinderen. het is fijn dat er andere mensen zijn die tijd en liefde in deze kinderen willen steken zodat ze zich gewaardeerd voelen..

inge url   23-11-2007 || 09:04:23

ik schreef ook al eens een stukje over zo'n meisje. alleen was zij wat jonger. er zijn teveel zulke meisjes. en jongetjes. (en idd, frank, zulke ouders. alhoewel 'dom' wel wat kort de bocht is. alhoewel...)

Julia url   23-11-2007 || 10:14:44

Ja je zou elk kind zo'n lekker warm nest gunnen toch ?

Puur Kaat url   23-11-2007 || 12:04:42

Zo jong, zo keihard, zo vroegwijs. Pijnlijk.

Eline url   23-11-2007 || 12:41:43

Zo vroeg wijs, maar eigenlijk ook weer niet. Want het is echt nog een kind. Wat doen sommige ouders hun kinderen toch aan, al doen ze het vaak niet expres. Gelukkig heeft dit meisje nu hulp, maar er zijn ook kinderen die geen hulp krijgen en waarmee het niet goedkomt...

Karen url   23-11-2007 || 14:34:22

Had een lange reactie, maar mijn email vergeten :-(. Nu ff kort: mooi geschreven, maar trieste realiteit.

karin url   23-11-2007 || 17:23:23

'omdat toeval niet bestaat' Helemaal mee eens. ... Sommige kinderen groeien nu eenmaal niet zorgeloos op. Vaak denkt men dat als je kind bent (geweest) je automatisch een 'zorgeloos' leventje gehad hebt. ...

karin url   23-11-2007 || 17:23:48

P.S plintwaardig doet t nu wel!

Marijke url   23-11-2007 || 17:46:34

Poeh wat een verhaal, fijn dat je een goed gesprek hebt kunnen voeren.

Anders url   23-11-2007 || 21:32:04

dat ieder kind dat onder 'n ongelukkige ster is geboren ons niet doet vergeten hoe kwetsbaar we allemaal zijn... ( vrij naar Gordon Sumner )

ceebee url   23-11-2007 || 22:38:05

ik ken het. mooi geschreven. overigens zal zo'n meisje niet zomaar tegenover iedereen zich zo zal laten 'lezen'., dus dat is toch een compliment voor jou.

plato url   23-11-2007 || 23:02:30

Diep onder de indruk. Schrijnend lees ik hier boven. Natuurlijk, maar er wordt nu wel wat mee gedaan. Misschien is het voor dit kind nog niet te laat. Dit stukje maakt me er nog bewuster van dat ouders een verantwoordelijkheid tegenover hun kinderen hebben die niet eindigt bij brood en melk. Ik zou mijn kinderen nu even willen knuffelen. Maar ja, de een woont niet meer thuis en de ander ziet me aankomen. Hij is een kerel.

Henriette url   24-11-2007 || 11:40:23

Jaha....dat is iets om even bij stil te staan. Door je eigen kinderen voel je dan extra het smart van de ander. Triest hoor dat kinderen zo behandeld kunnen worden. Kinderen die geen kinderen kunnen zijn en veel te vroeg de hardheid van de maatschappij leren kennen. En dan nog wel de maatschappij tussen hun eigen muren. Een ouder hoort ze daarvan te vrijwaren.

Redstar url   24-11-2007 || 20:07:55

Mooi geschreven als ik zo vrij mag zijn..

Erwin Troost url   25-11-2007 || 11:47:11

Het is heel hard dat dit bestaat. Ik heb ook zo'n meisje meegemaakt in mijn leven. Tot de dag van vandaag vraag ik mij af hoe het met haar gaat, want haar plannen gingen wél de andere kant op en dat was heel even niet de goede keus om te maken.

Tries 25-11-2007 || 12:30:37

Helaas zijn er nog steeds veel mensen waarvan je je afvraagt of die wel kinderen zouden moeten krijgen... En nee, het ligt NIET ALTIJD aan de ouders (maar vaak wel!!). Aan de andere kant, ik zag gister een programma en daar kwam naar voren dat slechts 5 % van de jeugd (zijn er toch nog 150000) tussen de 15 en 18 jaar niet wist wat ze wilden maar in ieder geval niet naar school of werken. Gebrek aan liefde, RRR en vooral begeleiding, denk ik...

bram url   26-11-2007 || 23:53:23

de zorg, het internaatswezen, wat heerlijk dat je je eigen koters op kan voeden.......

J@ntje url   27-11-2007 || 13:28:02

knuffel voor het meisje en voor jou

jelle url   27-11-2007 || 19:30:43

Mooi geschreven. Ik kan me voorstellen dat het heel bijzonder voelde om zo in gesprek te raken met iemand die als eerste antwoord 'kut' gaf. Ik werk in zo'n internaat en ben vaak weer onder de indruk van de vechtluchtst en kracht van deze kinderen.

mama muis url   28-11-2007 || 19:17:45

Mooi Mir!

Jowi url   29-11-2007 || 17:48:55

Herkenbaar! Een goed geschreven ook, ik 'voel' dat meisje door je verhaal heen.

at url   26-09-2016 || 15:10:37

cialis at discount prices is notable for its long duration of action.