Niet goed | 09-09-2007 |
Een van de kenmerken van een bruiloft is dat er meestal veel mensen komen. Veel mensen die elkaar lange tijd niet hebben gezien. Ik vind dat meteen ook het leukste kenmerk. Ik zag iedereen gisteren weer sinds lange tijd. En de tweeling van mijn neefje voor het eerst. Grote gezonde wolken van babies, schatjes. Ik zag ooms en tantes, hun kinderen – mijn neven en nichten - en daar de kinderen van. Ik heb minstens 25 keer gehoord dat San zo op mij lijkt en San 25 keer dat ze zo op mij lijkt en dat ze zo groot is geworden. Ik heb minstens 25 keer gezegd dat ik de tijd zo snel vind gaan.
Je vraagt hoe het gaat en met iedereen gaat het goed. Met de kinderen gaat het goed, met de hond en het huis, op school ook en op het werk gaat het ook priiiima.
Op de terugweg had ik toch een soort van leeg gevoel dat ik wel vaker heb na feestjes. Of eigenlijk niet alleen na feestjes, ik heb dat gevoel vaker. Ik had namelijk niemand echt gesproken. Niet uit desinteresse, maar simpelweg uit tijdgebrek. Ik heb het gevoel dat ik niemand de laatste tijd meer echt heb gesproken. Zeker niet uit desinteresse, maar uit tijdgebrek. We zijn allemaal druk. Met de kinderen, met ons werk en met onszelf. En omdat we dat zo goed van elkaar begrijpen is het niet erg. Maar dat wil niet zeggen dat het goed is. Dat is helemaal niet goed. Eigenlijk is het hartstikke erg.
Nu ik in een week tijd:
1. droom dat ik de bruiloft van een vriendin die niet gaat trouwen ben vergeten
3. droom dat mijn zus een hele grote hond heeft gekocht terwijl ze niks met honden heeft, laat staan hele grote
4. in huilen uitbarst bij Sweet Charity op tv terwijl ik alleen huil bij zielige, ontvoerde en ondervoede kindertjes (en bij Hart in Aktie),
..wordt het hoog tijd om deze week echt bij te gaan kletsen hier en daar en met deze of gene.
En om ongesteld te worden. Maar dat heeft er niets mee te maken.
| Helemaal Geweldig | Mirjam | 09-09-2007 | Reacties (15) |
|
||
| Neeee dat heeft er niets mee te maken :) | ||
|
||
| Inderdaad. Als je dan toch besluit om met mensen te gaan kletsen laat dan het onderwerp van menstruatie maar even buiten schot. Anders zou het zo maar eens kunnen dat je grote moeite gaat krijgen met het vinden van gesprekspartners. Maar ik ken die gesprekjes zoals hierboven zo goed beschreven wel. "Hoe gaat het met u? Antwoord: goed. Antwoord zo omdat het moet," - Judith Herzberg |
||
|
||
| Of om gewoon 'ns hartstikke lief te zijn voor jezelf en voor jezelf de tijd te nemen? Succes! | ||
|
||
| tsja, als ik het zo lees, is er maar één oplossing... meer bruiloften in de familie..! (of een extra familiedag instellen, is dat iets?) |
||
|
||
| gewoon een avondje tijd vrij maken om ergens te kletsen..of heel veel loggen, want daar krijg je ook hele leuke en lieve reacties op!! succes! |
||
|
||
| daarom was mijn great gilmore-inlaws birthday shindig laatst ook zo helemaal geweldig (...) ik heb gewoon de tijd gemáákt om ècht te praten met mensen... niet met allemaal, nee, dat lukt(e) niet, maar ik ben dan ook niet zo'n voorstander van die great gatherings... en ook niet van ongesteld zijn. maar ook dat... heeft er niets mee te maken ; ) | ||
|
||
| Ik zeg altijd maar " z'n gangetje ". terwijl 't soms helemaal niet zo goed gaat. Om er van af te wezen... Want ( ookal is 't familie ) 't zijn niet de mensen waarmee je alles deelt. Zéker niet tante Jo en ome Piet ;-) |
||
|
||
| Welnee joh, heeft er niets mee te maken...Met mij gaat het ook altijd heel goed als ik menstrueer... Weet je wat helpt? Gewoon zeggen dat het slecht gaat als iemand half belangstellend vraagt of het goed gaat..... |
||
|
||
| Tja, dat doen we allemaal he, maar zeggen dat het wel goed gaat. Idd proberen 1 op 1 aandacht in te plannen met de mensen waarvan je weer echt eens wilt weten hoe het met ze gaat en wat hen raakt. Ik probeer dat te doen met vriendinnen (samen avond uit eten, ideaal voor veel praten) of een dagje weg (met stiefzus bijvoorbeeld) doet wonderen. |
||
|
||
| Een van de kenmerken van de mens is dat hij of zij regelmatig vervuld is met goede voornemens. Soms uit schuldgevoel, maar meestal uit het feit dat hij of zij gewoon mens is. Je gaat veelvuldig om met mensen die je het dierbaarst zijn en met (sommige) familie die je niet zelf hebt gekozen maar door het lot in meer of mindere mate aan je zijn verbonden. Het is niet per definitie noodzakelijk om vaak en diepzinnig met iemand te praten om hem of haar als echte vriend of vriendin aan te merken. Vaak blijkt wat niet gezegd wordt van zoveel meer waarde alleen maar door de aanwezigheid of soms zelfs de afwezigheid. Het is je gevoel voor iemand die bepaald of je in figuurlijke zin voor iemand door het vuur gaat. Het is je gevoel die bepaald of je bij iemand helemaal jezelf kunt zijn in het niets te zeggen. Zijn het niet de bruiloften en begrafenissen die je even stil laten staan bij hen die je werkelijk in je hart draagt? | ||
|
||
| @Frank, Judith heeft dat mooi gezegd @Toaske, Da's lief van jou @Margriet, klopt! ( : @Inge, idd, soms heb je dat even nodig. (Niet om ongesteld te zijn want dat heeft er niks mee te maken ( ; ) @Karen, ik las dat je pas met je stiefzus weg bent geweest, dat doe je goed! (neem tenminste aan dat het gezellig was) ik heb ook zo'n uitje gepland met (schoon)moeders en (schoon)zussen. @Opa, ten 1e: mooi gesproken! En te 2e je zou wel eens gelijk kunnen hebben, afgaand op mijn 'wonderlijke' dromen. En die gingen idd niet over mensen die op de bruiloft waren ( : |
||
|
||
| Schat, ik ben het helemaal met je eens (en ik mis jou/ons ook). De komst van sms, mail, krabbels etc gaat ten kostte van het spontane live gesprek, ik bedoel; we weten toch hoe het met de ander gaat? En dat is niet goed! Dus, wanneer spreken we af? xxx |
||
|
||
| Dan merk je pas dat je sommige mensen mist. Meestal komt er van die voornemens naderhand weer niets terecht. Inderdaad........druk. Maar daar moet je toch echt tijd voor maken. Als mens zijnde heb je andere contacten nodig buiten je dagelijkse bezigheden. Bijtanken in de sociale kring, noem ik dat. En nu je wat emotioneler bent (van bruiloften moet je huilen...toch?) voel je dat gemis. |
||
|
||
| Ik probeer oprecht te luisteren naar mensen en daar tijd voor te maken, maar betrap me er ook geregeld op dat ik toch weer door moet en me er dan 'gehaast' van af moet maken. Erg jammer....en genant ook zo nu en dan. | ||
|
||
| hahahahahahahaha tuurlijk heeft dat er helemaal niks mee te maken... ;)) maar toch merk ik nu mijn jongens groot geworden zijn, ik automatisch meer tijd heb voor mezelf en dus ook meer tijd voor echte gesprekken... helpt toch wel, geen peuter aan je been... groetjes janneke |
