Op bezoek bij tante Toos | 01-12-2008 |
'Hallo tante Toos!' zei ik.
Ze stapte geschrokken achteruit en bekeek ons wantrouwend vanachter haar bril.
'Eh..' zei ze. 'Ik weet het niet meer zo goed..'
'Geeft niks hoor, wij zijn het'. Ik stelde ons stuk voor stuk aan haar voor. Ze had geen idee.
Ik bedacht me hoe ik me zou voelen als er een vreemde familie mijn huis binnenkomt. En dat zo'n vrouw dan zelf de bloemen in het water gaat zetten in jouw keuken. Bizar.
Ze vond Sanne al een heel dametje zei ze.
'Hoe oud ben jij nou?' vroeg ze.
'Bijna 12.'
'Och wat ben je toch groot. En hoe oud?' vroeg ze.
'Elf, ik word bijna twaalf' zei San.
'Ze is echt al een heel dametje hè.' zei tante tegen mij.
'Ja, nog een jaartje en dan gaat ze al naar de middelbare school', zei ik.
'Hoe oud is ze nu?' vroeg tante.
Mees en Merijn probeerden ondertussen de vloerbedekking uit als ruiter te paard.
'Ach, kijk nou wat mooi', zei tante. En of ik niet moe was aan het eind van de dag.
En dat zij geen kinderen heeft. En dat dat meisje daar al zo'n dametje was geworden.
Toen zette Merijn opeens 'Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht' in.
Tante begon begon te stralen. En te klappen.
'En we zit-ten allemaal even recht!..'
Ze zong uit volle borst mee.
En keek vol verwachting naar de deur.
| Helemaal Geweldig | Mirjam | 01-12-2008 | Reacties (24) |
|
||
| Goed geschreven, beetje lief, beetje schrijnend. | ||
|
||
| Zo herkenbaar.... |
||
|
||
| Mooi. Maar ook een beetje sneu. En bij de gedachte hoe dat zou voelen, kreeg ik het een beetje benauwd. |
||
|
||
| Mooi maar ook zielig.... | ||
|
||
| het is gek dat je geboren wordt, opgroeit als een kind en later als je helemaal volwassen bent weer die spiraal af gaat glijden. ... |
||
|
||
| Hier word ik nou verdrietig van, en of dat nou aan het verhaal, de tijd van het jaar of wat anders ligt weet ik niet maar toch... | ||
|
||
| En? Kwam Sinterklaas ook binnen? | ||
|
||
| De oma van een goede vriend van mij is vorige week overleden. Zij was ook 95. Maar goed. Die Sanne dus. Al echt een dametje. Hoe oud is ze eigenlijk? |
||
|
||
| kreeg er een beetje kippevel van... | ||
|
||
| vol verwachting klopt haar hart, en dat is mooi als je 95 jaar bent... :) |
||
|
||
| We vierden gisteren sinterklaasfeest bij mijn schoonouders. Oma is na een behoorlijke dip vorige week weer redelijk opgeknapt. Maar zo dement als wat. Ze heeft een mooie nieuwe trui gekregen en wist één minuutje later al niet meer dat ze die gekregen had. En zo ging het dus de hele middag door. Gelukkig is oma leuk dement, ze is stiekem leuker dan toen ze nog niet dement was. En dat mag ik gerust hier typen want dat zegt vriendje zelf ook. | ||
|
||
| Mooi geschreven. Herkenbaar. |
||
|
||
| Aandoenlijk! | ||
|
||
| ach gut die tante Toos, geweldig stukje, zo met zijn allen even op visite bij tante Toos | ||
|
||
| Wat mooi!!! Eigenlijk wel. Maar ook triest. |
||
|
||
| En even is ze weer helemaal gelukkig! Wie weet, komt de Sint echt nog langs. | ||
|
||
| zie je wel, Sinterklaas is er echt voor alle leeftijden en de liedjes verleer je nooit. Mooi, maar toch ook een beetje triets. |
||
|
||
| Achossie... Was ze verdrietig toen de Sint niet kwam? Of kwam hij wel? |
||
|
||
| Ach. Aandoenlijk. Mijn omaatje wordt in jan 94 geloof ik, maar is nog goed bij. | ||
|
||
| Erg sneu om dit in eigen kringen mee te moeten maken, lijkt me. Ik zie het dagelijks in de thuiszorg en ondanks dat het geen familie van me is, grijpt het me toch zeker heel erg aan. Het moeilijkste voor de persoon in kwestie is het moment dat ze 'het' zelf door hebben. | ||
|
||
| wordt het niet 's tijd dat iemand tante uitlegt dat niet bestaat ? |
||
|
||
| Dat lijkt me dus één van de ergste dingen. Voor zover je van erg-erger-ergst kunt spreken. Dat je geliefde, je vader, je moeder, gaat dementeren. Dat je diegene niet meer herkent en andersom, zij herkennen jou ook niet meer. Je wordt vreemden van elkaar. Treurig. | ||
|
||
| Je eerste reactie is er om lachen, maar dan bedenk je je hoe triest het eigenlijk is. | ||
|
||
| Wat een leuk tragikomisch stukje. Beetje triest maar aan de andere kant: zo is het leven. |


