Ik was toch op tijd voor de afspraak en bovendien m’n kauwgom vergeten, wat als je rookt niet handig is. Gelukkig, er was cappuccino, dat helpt. Ik ben gek op cappuccino. Zo gek dat ik ‘m van spontane gekte tijdens een voorbereidend gesprekje op een interview met de directeur maar over mezelf en de dure vloerbedekking heen gooide. Ik was blij dat ik m’n witte blousje niet aanhad en vroeg me tegelijkertijd af waarom ik dat leuke bruine shirtje aan had getrokken waar de kringen onder je armen zo leuk in aftekenen. Iemand?

Het waren fijne gesprekken aldaar, maar aan al het goede komt een eind en ik moest maar weer op huus op an (ja mensen, mijn integratie in ’t Achterhoekse begint serieuze vormen aan te nemen). TomTom was het vergeten van die sleutel waardoor ook dat op huus op an helaas gepaard ging met veel gebos en gedoe.

Een uur later was ik thuis waar het rook naar rode kool en gehaktballen, dus ik dacht dat ik droomde. Of dat J helemaal gek was geworden. Dit was gelukkig niet zo, mijn schoonmoeder was aan het koken, een luxe die ik niet ken doordat er doorgaans ergens anders op de kinderen wordt gepast.
Toch grappig dat cappuccino en rode kool een dag kunnen maken en breken.