Zo'n moeder

20-01-2008

M was een jongen bij ons in de buurt vroeger. M was onuitstaanbaar, heel klein en had een schel stemmetje. Net als zijn moeder. M had eigenlijk alles mee om gepest te worden. Vooral zijn moeder.
Ik hoor d’r nog krijsen tegen mijn broer en m'n ouders omdat broerlief M op ’t fietsenhok had gezet. Geintje. M werd weer netjes op de grond gezet na een uurtje paar minuten hoor. Hij vond het geloof ik zelfs grappig en daagde dat soort (re)acties uit. Rende achter andere jongens aan en probeerde hun broeken naar beneden te trekken en zo. Of hij spuugde tegen hun jassen aan, of schold ze uit voor alles wat vies was. Vond ie leuk.

Maar zijn moeder zag alleen wat de andere kinderen deden. Bij het minste geringste kwam ze zich er dan ook weer even flink mee bemoeien. 'Jongens, wat doen jullie met M!?, en jij moet ophouden nu, M hierkomen, M eten, M weg daar, M niet bij die jongens, M ik roep je vader wel even, M we gaan naar school, kamer opruimen, oma, kerk.'

Geloof niet dat M de 'hulp' van zijn moeder waardeerde. Als je goed keek werd hij dan altijd nog een stukje kleiner dan hij al was. 
 
Volgens mij was het toen dat ik me voornam dat ik me nooit maar dan ook nooit zou bemoeien met 'ruzies' van de kinderen. Niet dat ik wist dat ik zoveel drie kinderen zou krijgen, maar toch. Je zou zo’n moeder hebben dacht ik altijd. 

Vorige week was ik zo’n moeder.


'Hallo, met Mirjam, de moeder van Sanne. Ik hoor net dat jij Sanne nogal boos hebt aangesproken? Ze is nogal geschrokken.. wat is er aan de hand?'

Nou, jouw dochter doet zus en jouw dochter doet zo en bla bla bla..’

‘Is dat zo?’

‘Ja. Dat zeggen ze hier.’

‘Wie zijn ze?’ 

‘Nou, die, die en die’

’O. Gisteren zeiden die, die en die precies hetzelfde over iemand anders toen ze hier thuis waren..’
 

‘Dat zal wel.’

‘Ja, het is bijzonder maar het is zo. Ik heb ze nog gezegd dat dat niet zo aardig was. Om te praten over anderen als ze er niet bij zijn..’


Nou, en toen ging het gesprek helemaal nergens meer over.
En vond ik die moeder maar een rotwijf beetje stom. En zij mij waarschijnlijk ook.

En zijn haar dochter en die van mij allang weer dikke vriendinnen.

Maar daar gaat het niet om.

Helemaal Geweldig | Mirjam | 20-01-2008 | Reacties (28)

gewebkijk url   20-01-2008 || 00:19:45
some mothers have 'm, some children have 'm... :)

Toaske url   20-01-2008 || 10:32:36
Heel verstandig om je in het vervolg niet meer met dat soort dingen bezig te houden!

inge url   20-01-2008 || 10:39:22
allereerst. je kunt bij jou helemaal nie ff een stukkie copy pasten ?!! ik vond dat 'hij vond 't nie erg en lokte dat uit'-stukje namelijk wel voer voor. psychologen. weblogsters die denken dat ze. en zo.

maar goed. ik zou echt niet weten wanneer ik me wel en wanneer ik me niet zou bemoeien met. lijkt me pittig.

Marleen url   20-01-2008 || 11:05:21
Soms moet het nou eenmaal. Maar leuk lijkt het me niet, nee. Ik heb me er ook al een paar keer op betrapt dat ik die dingen deed waarvan ik had gezworen dat ik ze nooit zou doen. Nooit, nooit, nooit!!! Euh.....dus wel.

Eline url   20-01-2008 || 11:14:01
Mijn moeder bemoeide zich nooit met onze ruzies, tot het een keer echt te ver ging. Ik werd geterroriseerd door meisjes uit mijn klas die mij 100x per dag gingen opbellen. Toen heeft mijn moeder zich er wel mee bemoeid en stopte dat gezeik eindelijk.
Maar kleine ruzies die nergens over gaan, moeten die kids gewoon lekker zelf oplossen!

Erwin Troost url   20-01-2008 || 11:15:47
Parents, they just don't understand.

Cat url   20-01-2008 || 12:23:57
Op je handen gaan zitten en je lippen opeen persen...dat wordt (je) soms heel moeilijk (gemaakt). Ik kreeg in ieder geval vaak genoeg kramp in mijn lippen en witte vingers van het erop zitten...en af en toe ging de bek toch los. Pfew...nu ze ouder (11 en 17) zijn...wordt het minder...en da's echt lekker...al heb ik mijn lippen ook wel eens opeen moeten persen bij acties van een vriendinnetje van oudste...tja, krijg je dát weer ;-)

Sterkte hoor!!!

Pascal url   20-01-2008 || 12:24:54
Mag ik deze keer wel zeggen dat het herkenbaar is?

aargh 20-01-2008 || 14:20:02
Haha, zoiets overkomt je gewoon. Voornemens of niet!

Marijke url   20-01-2008 || 14:25:02
Ach niets aan te doen en gewoon weer verder gaan!

~lig je lekker? ~

trui url   20-01-2008 || 14:57:00
Mir, Welcome to the human race! Elke moeder gaat op dat gebied minstens 1x in de fout. (voor zover je dat een fout kunt noemen tenminste)

Joyce url   20-01-2008 || 19:48:18
Jij, zij, fietsenhok, nu!

Fee-Luna's mama url  email 20-01-2008 || 20:07:14
Daar ben je toch moeder voor. Hoeveel voornemens je ook neemt, het lijkt me soms erg moeilijk om niet 'de fout' in te gaan.

Karen url   20-01-2008 || 20:58:25
Opkomen voor je kind, das een 'fout' die volledig te begrijpen is.

Polle url   20-01-2008 || 21:21:09
Pak 'r Mir!!!! Dat stomme w*f, ehm die nare mevrouw.

Gerhard url   21-01-2008 || 09:58:34
Soms moet het even, maar hopelijk niet te vaak!

Wenlog url   21-01-2008 || 10:49:48
Ik denk dat alle moeders dit wel een keer meemaken!!

lenie url   21-01-2008 || 12:42:22
de bekende val waar je ooit intrapt ..
al neem je je nog zo voor ...zo nóóit
te worden , vergeet je dat gemene
valluikje ;))

Henriette url   21-01-2008 || 13:00:00
Mijn moeder zei altijd "al zijn ze van de galg gedropen, maar ze blijven van mijn kinderen af".
Soms kunnen die ouderruzies de zaak alleen maar verslchteren. Er zijn er maar weing die echt naar elkaar luisteren en hun kinderen daarover onderhouden.

Wel grappig om te lezen dat jij ook een woedende moeder werd.

Susy url   21-01-2008 || 14:13:41
@toaske: volgens mij zei ze helemaal niet dat ze zich er niet meer mee ging bemoeien.....hahaha!

Mir, ik hoor mezelf dit telefoongesprek over een paar jaar ook voeren. Volledig nutteloos, maar toch.
I hear you dus,

Tries 21-01-2008 || 14:43:05
Heeeeel assertief van je, benk van ;-)

Hellen url   21-01-2008 || 19:55:46
Mijn moeder was niet zo en ik wil ook niet zo worden, maar als ik nog aan de moeder van een vriendinnetje denk... :D

Mimi url   21-01-2008 || 21:23:31
Neehee!! Zo wil ik ook niet worden. Maar ik wilde ook geen joggingbroekenmoeder worden. Of eentje die het veeeel te veeeel en veeeel te vaak over haar kinderen heeft. En toch, ik ben er ook zo eentje. Af en toe.

jelle url   21-01-2008 || 22:55:26
Tsja, niks aan te doen zou ik zo zeggen. Voornemen of niet, zoiets overkomt je gewoon als je kind in het geding is.
Ik had het wel graag willen horen trouwens ;-)

Liesbeth url   22-01-2008 || 08:55:23
Hehe, kan me voorstellen dat je "er in trapt". Niets doen is sosm zoooo moeilijk ;)

Julia url   22-01-2008 || 11:01:49
Tegen zulk onrecht moet je altijd in't geweer komen anders zit die moeder s'nacht bij je op de rand van je bed en jij maar bedenken wat je had willen zeggen !!

plato email 22-01-2008 || 11:17:47
Mir ga jij je de volgende keer afzijdig houden? Ben jij zo sterk? Ik neem me dat soort dingen ook voor maar ik doe het toch telkens weer. En dan hebben wij het niet over jonge kinderen maar over een zoon van 20. Want je weet: de problemen groeien met de leeftijd mee :-). Ik zie aan zijn hoofd dat ie denkt: man, houd je kop toch eens. Maar ik zie hem met 90 km p.u op de scooter wegscheuren en ben toch bezorgd.

Het is wat anders dan zoals jij het schrijft (met pesten etc) maar het gevoel dat er bijkomt is m.i. vergelijkbaar.

Ik moet me er minder mee bemoeien. Laat ik deze zin in mantravorm gieten en uitzingen.

levitra url   01-12-2016 || 08:14:10
You need a prescription for buy levitra online viagra in the U.