Met alle respect

10-02-2012

“Kijk, dit is de duurste rouwkaart die we hebben, het is speciaal geschept papier. Die kiest u als u veel van uw vader hield. Deze kan ook als u hem wel aardig vond, of deze of deze als u niets voor hem over heeft. De bloemen? Ja hoor, vers geplukt voor dode mensen, dat is duurder dan gewone bloemen. Tot 1 a 200 euro praten we over een miezerig bosje gipskruid, vanaf een eurootje of 300 begint het op een boeket te lijken en daarna begint het echte houden van. De kist. Uw vader wilde een simpele kist? Hoe nobel, toch moet ik u – met alle respect  –laten zien wat er verder mogelijk is en – met alle respect - meteen een stuk waardiger dan - met alle respect – vier hoe zeg je dat goedkope plankjes.

De dienst. Ik begreep dat u zelf ook iets gaat zeggen? Hartstikke mooi. Dan leid ik het in en maak een paar foutjes want dat breekt zo lekker het ijs. Dan vergeet ik een van de kleinkinderen te noemen en zeg bijvoorbeeld Henk in plaats van Edo en lees ‘We wulden van je’ in plaats van ‘we houden van je’, dat soort gekkigheid.
Daarna is het condoleren in de koffiekamer, ook hierbij is alles mogelijk, afhankelijk hoe blij u bent dat iedereen de moeite heeft genomen een vrije dag te nemen, oppas te regelen en helemaal hier naartoe te komen. Een gezellige high tea, een lekkere gekke champagne met taart of tapas, we bieden arrangementen vanaf 50 euro per persoon, en u kunt bovendi.., ah, u kiest voor eenvoudige koffie a 5 euro per kop voorzien van logo van de uitvaartonderneming met een minikoekje verpakt in papier met logo van de uitvaartonderneming a eveneens 5 euro per stuk, prrrrima. Wij zorgen voor brochures van de uitvaartonderneming op de tafels, heeft u ook geen omkijken naar.

Even voor de goede orde, ik ga zo met veel moeite samen met mijn collega’s de – met alle respect - ont-zet-tend zware kist in de auto zetten waar dan nog wat aircoslangen en snoeren aanhangen waar ik over struikel met alle gevolgen van dien en daarna alsof er niets gebeurd is plechtig met mijn gekreukelde hoedje op mijn arm voor de rouwauto uit lopen. Tijdens de dienst worden op een scherm foto’s getoond van een volstrekt onbekende en we eindigen met een nummer waar men naar behoefte een polonaise op in kan zetten." 
 


Op ‘we wulden van je’ na, ging het niet zo. Het zijn slechts scenario's die door mijn hoofd spookten, ik denk door iets teveel uitvaart voor de tijd van het jaar. Vier stuks in vier maanden tijd om precies te zijn. Die van mijn vader als eerste. Eind april werd bij hem een tumor geconstateerd, eind september overleed hij.

De zwartste dag uit mijn leven was het niet. Die dag was in mei, toen de arts hem aan de hand van alle uitslagen nog hooguit een half jaar gaf. Ik heb letterlijk naar adem gehapt. De maanden die volgden waren de meest waardevolle uit mijn leven. De dood onvermijdelijk. 
 

De uitvaartondernemer kwam binnen, met zijn hoedje op zijn arm. Ik wist niet wat ik zag, het was midden in de nacht. De hoed was ook opeens weer weg en we dronken koffie. Ik vroeg hem of hij er last van had als ik een sigaret opstak. In plaats van antwoord te geven toverde hij een aansteker tevoorschijn, vermoedelijk uit zijn hoed, dat kon ik niet zien. Hij bood voor elke grap eerst zijn excuses aan. ‘Sorry dat ik een grapje maak’, zei hij dan en dan kwam de grap. Gelukkig meestal een goeie. We hebben veel aan deze man gehad. We hebben met 'm gepraat, gelachen en gehuild en hij kwam tot de uitvaart elke dag hoogstpersoonlijk langs om te kijken of alles naar wens was. Hij verstond zijn vak niet, hij was het. Een vak dat meer is dan een – met alle respect - commercieel verhaal respectvol brengen en foutloos uitvoeren.  Als ik een hoed had gehad had ik ‘m voor ‘m afgezet. 

Mijn vader had niet zoveel met na de dood. “Dan is alles net als voor je werd geboren, weet je ook niks meer van”, zei hij een maand voor hij stierf.

Ik mis hem.

Wordt vervolgd  

Helemaal Geweldig | Mirjam | 10-02-2012 | Reacties (32)

ruth 10-02-2012 || 12:01:58
mooi mooi mooi mirjam
ik ben heeel allergisch voor 'met alle respect' (omdat er 9 vd 10 x 'maar' op volgt), maar jouw tekst kon ik niet weerstaan. Dus, 'maar', dit is prachtig.


Agnes 10-02-2012 || 13:16:36
Oh Mirjam, wat prachtig geschreven !!!!!! Veel herkenbaar !!!! Groet uit Apeldoorn

Hans url   10-02-2012 || 14:38:51
Wow.... :'-s

Patries 10-02-2012 || 18:47:37
Herkenbaar, ik mis hem ook ❤

Anders url   10-02-2012 || 20:59:20
Was toevallig afgelopen week bij de voorbereidingen voor 'n uitvaartdienst. Eenvoudige houten kist, op een oude houten tafel, onder een afdak met haardhout bij een boerderij met vrij uitzicht over het besneeuwde Friese platteland. Dingen van 'opa' rond de kist; z'n favoriete bloemen, een duimstok en een opgedroogde verfkwast. Niet veel anders dan bij mijn eigen schoonvader, 'n aantal jaar terug.
Niks meer. Niks minder. Dood is dood.
De uitspraak van je vader is 'n mooie. 'Dan is alles net als voor je werd geboren, weet je ook niks meer van...'

gewebkijk 10-02-2012 || 22:10:03
respect.

mir url  email 11-02-2012 || 10:19:16
ruth, dat heb ik precies hetzelfde. En dank!

Agnes, dankjewel!

Hans X

Patries X!!

Anders, mooi..!

Geweb, dank!

D@nny 11-02-2012 || 16:19:08
Voordat ik wilde reageren, wilde ik eerst een paar keer het hele verhaal lezen. Ondanks het herkenbare in het geheel, ben ik blij dat we niet voor deze dilemma's hebben hoeven te staan. Veel stond in een documentje op de laptop, van 'kist tot muziek', van 'wat moet ik aan' tot 'wat na de plechtigheid'. Dat gaf ons houvast en we wisten, we doen het goed. Dit is zoals hij het wilde..... Naast de opvatting 'ik merk er toch niets meer van', had hij de visie dat er veel aasgieren (hoe toepasselijk) op deze aardkloot rondlopen, daar was hij waakzaam voor en hij weigerde dan ook om als een mak lammetje zich te voegen in 'het gebruikelijke, als een kudde kalveren'.
Het hele afscheid was KUT maar goed, precies zoals hij het gewild heeft. De juiste kist, het kopje koffie en broodje met soep achteraf. Terwijl ik dit schrijf denk ik steeds, is dit nu nagedachtenis, dat je de dingen doet zoals hij het gewild zou hebben? Of zit het hem nu juist in het feit dat er geen dag voorbij gaat zonder te denken aan de momenten waarbij hij een klankbord was, een arm om je heen sloeg, lachte of een grapje maakte met de kleinkinderen. Waar je heen kon gaan wanneer je wilde, altijd voor je klaar stond, waar een blik genoeg was om te weten dat het goed zat, de onvoorwaardelijke liefde en steun. Het gaat niet om het pakketje, maar om de inhoud........

Nicky url   12-02-2012 || 22:12:22
Pfff, moeilijk is 't, he? Sterkte.

Marionne van Woensel url   15-02-2012 || 09:15:09
Wat mooi geschreven, het ontroert me. Herkenbaar ook al was het mijn moeder die ik moet missen. Mijn vader vroeg mij onlangs alles alvast met en voor hem 'te regelen'. Hij is dus weduwnaar, 66 en ziet in zijn familie en vriendenkring te veel (vaak mannen) gaan. Best moeilijk als je vader dan met een complete map aan komt sjouwen waarin hij alles tot in de detail heeft geregeld en vastgelegd. Maar voor hem enigszins geruststellend. Ik geniet van de momenten dat ik bij hem ben, want ik weet dat het ineens zo voorbij kan zijn...
Ik wens je veel kracht en sterkte toe!

Marionne van Woensel url   15-02-2012 || 09:16:55
Excuses, bij mijn vorige reactie ben ik vergeten: #realeren erbij te vermelden.

Muireann url   15-02-2012 || 09:19:24
Volgens mij zijn die mensen van de uitvaartdienst - als ze het doen zoals jij zegt - ware mensen. Mensen die vanuit hun hart hun werk doen. Ik heb respect voor ze.

En ook voor iedereen die zo'n moeilijke periode overleeft!

Muireann url   15-02-2012 || 09:20:15
Oeps, net zoals collega boven mij... Dit raakte mij zo dat ik ook #realeren vergat te vermelden!

jacob jan voerman url   15-02-2012 || 10:06:31
.. even stil ..

terugdenken aan de begrafenis van mijn ouders. vreemde tijd. En ook een nuchtere goede uitvaartondernemer. Houvast heb je nodig op zo'n moment.


Maud Merks url   15-02-2012 || 11:03:05
Pff mooi stuk echt waar. Ga het niet nog een keer lezen, want dan moet ik de zakdoekjes erbij pakken. Denk dat dit de zaken des levens zijn waarin iedereen zich herkent. #realeren

Des url   15-02-2012 || 12:05:24
verdorie! wat een prachtig maar heel verdriet stukje.
Als verdriet bij jou resulteert in mooie stukjes, schrijf het dan allemaal mooi van je af

#realeren

lotty url   15-02-2012 || 12:05:30
Mooi geschreven hoor! Aan het begin leek het nog een klucht, een nachtmerrie... Maar het echte gevoel komt daarna voor mij als een opluchting- hoe verdrietig het ook is!
#realeren

Rianne url   15-02-2012 || 12:17:38
Ik ben er stil van..

Respect #realeren

Rianne url   15-02-2012 || 17:54:33
Brok in mijn keel.. Prachtige woorden. Het is niet zo gek dat je je vader mist; het is tenslote je vader. Veel sterkte..
#realeren

Rick url   15-02-2012 || 21:16:07
Ha Mirjam, ik ken je natuurlijk al heel lang als goeie tekstschrijver. Lijkt me moeilijk om hierover te schrijven. Respect. Het is een mooi verhaal #realeren

Yvonne van Loon 15-02-2012 || 21:56:59
Prachtig geschreven. Ik heb er kippenvel van.....
Moeilijk onderwerp om over te schrijven, Respect dat je het zo goed kan verwoorden. Sterkte bij het verwerken van dit verlies. #realeren.

mir url  email 16-02-2012 || 14:51:43
Ik ben altijd blij met alle reacties, zeker als het over zo'n gevoelig onderwerp gaat als dit. Dank allemaal!

Peter url   17-02-2012 || 00:50:03
Onverwacht biggelt er een traan over m'n wang... echt prachtig!

Robert Keizer url   17-02-2012 || 16:16:23
Mooi geschreven. Echt heel mooi. Knap.
En niet alleen daarvoor respect.
Hoedje af. En sterkte!
#realeren

Paul 19-02-2012 || 10:13:10
Vier uitvaarten in vier maanden, dat moet zwaar zijn. Zeker omdat je vader erbij was. Ik hoop dat dat je in 2012 niet meer overkomt. En je zult zien, je gaat genieten van de herinneringen aan je vader. Heel mooi geschreven je stukje. #realeren

Eef url   19-02-2012 || 13:29:02
Prachtig hoe je de stijl halverwege het blog compleet omgooit en me daarmee op het verkeerde been zet. Ik dacht dat het een sarcastisch blog was over te commerciële uitvaartondernemingen en vond je anekdotes toen al sterk. Toen werd echter ineens het daadwerkelijke onderwerp duidelijk en was er compleet onverwacht ontroering. Mooi gedaan; goed dat jij het 'grapje' achter dit blog niet vantevoren hebt aangekondigd ;-).
En sterkte natuurlijk.
#realeren

Linda url  email 21-02-2012 || 12:20:55
Ontzettend grijpende schrijfstijl. Maar het onderwerp is er ook wel naar. Dat raakt een snaar. Bij mij in ieder geval wel. Allereerst - werkelijk met alle respect - gecondoleerd met je verlies. Heftig. Maar prachtig kort en krachtig weggeschreven (hoewel ik betwijfel of het echte gevoel van verlies ooit werkelijk weg zal gaan). Schrijven helpt de ziel te schonen.

Je verhaal over de uitvaartverzorger is in eerste instantie hilarisch. Ik ken de uitvaartwereld goed, dus moet zeggen dat ik er ook wel iets van herken. Maar je tweede versie, is gelukkig meer de realiteit.

Respect is gevoel hebben voor de ander. Medelachen, medehuilen, medeleven. Mooi raak verhaal.

Linda url  email 21-02-2012 || 12:22:07
En daar had nog onder moeten staan #realeren ;)

Suzanne url   24-05-2012 || 13:34:17
Wat ontzettend goed geschreven. Sterkte!

L. Ireved url   09-08-2012 || 21:22:43
Hoe jij de ultieme nachtmerrie dreigt neer te zetten, maar dan toch met dank (en zelfs respect, weet niet of het alles is?) over de plichtplegingen nav een overlijden weet te schrijven, vind ik een openbaring; waarschijnlijk omdat je het (op 'wulden' na) ECHT zo ervaren hebt!
Dat brengt mij op NOG MEER respect (!), omdat je het tot iets moois hebt omgezet, het overbrengen van de emotie(s) in jouw verhaal.
Lieverd je bent een kanjer en ik hoop je weer wat vaker te spreken dan afgelopen seizoen -ik lees dit ook nu net pas, sorry!-
(ik weet wat: kom een keer in ons nieuw(st)e huis langs met the family!!!)
XXX

Gundosezs url   25-10-2012 || 16:46:05
Aloha!dgnp! http://hdkaad.com xuvpy tuqss http://tfewld.com nnjpz zgaad http://jcxubn.com igynh lxaif http://qjjlff.com sfhxl atbsa http://mvhehl.com tmktm zfusf

Gundoskrc url   25-10-2012 || 16:46:14
Aloha! dlqlq btsvu kaunz hskpu slptx kxvoc qmkbv vswmx bawjz cuols