Mees: ‘Dat is onze nieuwe auto.’
Buurman: ‘Mooi hoor, is die van papa of van mama?
Sanne greep in.
‘Van ons allemaal. Ik rij er zelf ook wel eens in.’
Dat was een goeie. De buurman moest lachen.
‘Onze auto is groter dan jou’ zei Mees.
‘Dat is waar’ zei buurman.
‘Ook groter dan een reus?’ vroeg Mees.
Daar had de buurman zo 1-2-3 geen antwoord op.
Sanne zei toen maar dat reuzen niet bestaan.
‘Groter dan de zee?’ vroeg Mees.
‘Nee, de zee is veel groter ‘ zei de buurman.
‘En heel sterk’ zei Mees.
‘Is het zwembad ook heel sterk?’ vroeg hij de buurman.
Sanne vond dat maar een rare vraag.
Toen kwam Merijn erbij staan en trok zijn zwembroek naar beneden.
Sanne deed ‘m maar snel weer omhoog.
Mees dacht na en vroeg de buurman of hij kon zjumpen.
Welnee, dat kon de buurman niet.
Mees wel en hij sprong wild op de grond.
Sanne moest lachen, Merijn gapen.
‘Kan jij wel hinkelen?’ vroeg Mees al nahijgend.
‘Eh, ik denk dat jij dat veel beter kan dan ik’ zei de buurman.
‘Laat eens zien’ zei Mees.
‘Ha ha’ deed de buurman en ging ongemakkelijk op een been staan.
Mees kon dat veel beter en begon keiard te hinkelen. Hij begon er ook wat moeilijk bij te kijken. ‘Ik ga even poepen!’ zei hij toen en hinkelde naar huis.